ATAM ÖZÜR DİLERİM
Sen göçüp gittiğinden beri biz bir şey yapmadık.
Önce fotoğraflarını kaldırdık paradan.
Sonra seni birleştirici unsur olarak her yere adını verdik;
bilinçli olarak bıktırmak adına.
Kuran-ı Kerim'i Türkçeye çevirtmen de bile art niyet aradık.
Takiye yapanlara, din tüccarlarına prim verdik, peşlerine takıldık.
Bizler yeni Atatürkler olmaya çalışmak yerine seni diriltmeye kalktık.
Cumhuriyetinin karşısına Demokratı koyduk.
"Yeter söz milletin" dedik ve o gün senin kalemini kırdık.
Ama hep Atatürkçü olduk.
Her 10 Kasım'da geldik; defterine içimizden gelmese de yazdık, çizdik.
Gün geldi T.C. ibaresi de bize rahatsızlık verdi onu da kaldırdık.
Okullardan Andımızı, Gençliğe Hitabeni, fotoğraflarını, seni hatırlatan ne varsa...
Büyük bir itina ile kaldırdık.
Rahatlamadık, huzura eremedik. Eksik kalan bir şeyler olmalıydı.
Ve bulduk.
Sen zaten Atatürk değildin. Araştırdık onu da bulduk.
Sen 1911'de Trablus'ta İtalyanlar tarafından öldürülmüştün.
Senin yerine Bir İngiliz Ajan yerleştirilmişti.
İşte bu yüzden sana kızgın değiliz biz o İngiliz Kemal'e kızgınız.
Atam durum bu. Bunları bil istedim.
Bizler Atatürkçü ayaklarına yatan, günü kurtarmaya çalışan;
23 Nisan, 19 Mayıs, 29 Ekim'de Bayrak paylaşan 10 Kasım'da da bayrağı yarıya indiren
Senin heykellerinin ve Bayrağın yakılmasına tepkisiz kalabilen bir nesiliz.
Şu sıralar trend Kürtçülük olduğu için hepimiz Kürtçüyüz.
Hani sen demiştin ya "Ne Mutlu Türküm Diyene" diye yalan oldu be Atam.
Atam seneye 10 Kasım olur mu, olur da sen anılır mısın bilmem.
Bildiğim tek şey yarın tüm devlet erkanı seni derin bir üzüntü ile anacak.
Ruhun şad olsun.
Sabih Samur
Kod Adı TC
9 Kasım 2014
